Straż pożarna informuje o podstawowych zasadach bezpieczeństwa w związku z możliwością wystąpienia niektórych zagrożeń podczas wypoczynku dzieci, w czasie wolnym od zajęć.
Lodowiska

chcąc jeździć na łyżwach korzystaj tylko ze zorganizowanych i nadzorowanych lodowisk. Zabawa na zamarzniętym jeziorze, stawie, gliniance lub rzece jest bardzo niebezpieczna i może skończyć się tragicznie, ponieważ cienki, kruchy lód może się załamać pod twoim ciężarem. Co roku zimą odnotowuje się wiele utonięć właśnie na skutek takiego nierozważnego postępowania. Gdybyś był świadkiem takiego wypadku, natychmiast wezwij do pomocy osobę dorosłą. Jeżeli posiadasz telefon komórkowy dzwoń na numer alarmowy 998.

Łatwopalne substancje
 
niektóre substancje łatwo się zapalają, dlatego zaprószenie ognia w pobliżu ich składowania może spowodować pożar lub wybuch. Unikaj miejsc, gdzie leżą beczki, puszki i pojemniki niewiadomego pochodzenia, nie tylko ze względu na łatwopalne ale również trujące substancje, które mogą się w nich znajdować. Przede wszystkim nie baw się zapałkami. Oparzenia
 
są jednym z najczęstszych urazów wynikających z niewiedzy, nieuwagi, bądź lekceważenia podstawowych zasad postępowania. Pamiętaj, że nawet gorąca para wydobywająca się z czajnika może być niebezpieczna i dotkliwie poparzyć. W przypadku oparzenia, oparzone miejsce schłodź natychmiast strumieniem zimnej, bieżącej wody.
Mieszkanie
 
zabawa zapałkami, kuchenką lub piecykiem gazowym, uruchamianie urządzeń elektrycznych (kuchenka, żelazko) może spowodować pożar lub wybuch. W żadnym wypadku nie próbuj „majsterkować” przy sprzęcie podłączonym do gniazdka elektrycznego, a tym bardziej przy samym gniazdku. Umieść w widocznym miejscu i zapamiętaj numery telefonów alarmowych, które mogą przydać się w razie wypadku: 
997 – policja,
998 – straż pożarna,
999 – pogotowie ratunkowe,
112 – z telefonu komórkowego

Lekarstwa bardzo często mogą wyglądać jak kolorowe cukierki. Niewłaściwie stosowane mogą być bardzo niebezpieczne, czasami nawet mogą doprowadzić do śmierci. Gdy poczujesz się źle nigdy nie próbuj leczyć się sam-powiedz o tym komuś dorosłemu.

 Gdy powstanie pożar w domu lub na zimowisku:

zadzwoń do straży pożarnej pod numer - 998 lub 112 z telefonu komórkowego, staraj się zejść na piętro poniżej palącego się mieszkania lub wyjść na zewnątrz budynku. Pamiętaj !!! – dym unosi się do góry – nie wolno zjeżdżać windami, nie należy otwierać drzwi, przez które wydobywa się dym, gdyż dostarczenie większej ilości tlenu może spowodować szybki rozwój pożaru i płomienie mogą nas poparzyć. Jeżeli nie możesz opuścić mieszkania, nie otwieraj drzwi prowadzących na korytarz, uszczelnij je, wzywaj krzykiem pomocy, wykonuj polecenia strażaków. Nie gaś wodą urządzeń elektrycznych. Grozi to porażeniem prądem. Staraj się wyciągnąć z gniazdka przewód zasilający ( np.drewnianym kijem od szczotki). Powiadom sąsiadów.

  • nie wdychaj dymu- zasłoń usta mokrą tkaniną; jeżeli to możliwe, zmocz swoje ubranie lub owiń ciało mokrą grubą tkaniną z naturalnych materiałów (z lnu, wełny, bawełny itp.).
Gdy poczujesz gaz:
  • zawiadom jak najszybciej pogotowie gazowe,
  • powiadom sąsiadów,
  • nie włączaj światła ani żadnych urządzeń elektrycznych,
  • nie zapalaj zapałek czy zapalniczek,
  • otwórz szeroko okna,wyjdź na zewnątrz budynku.
Nigdy nie zbliżaj się do nieznajomych zwierząt.
 
 
!! Pamiętaj !!

Zima to pora roku kiedy bardzo łatwo o przemoczenie ubrania i wychłodzenie organizmu, należy jak najszybciej zdjąć mokre rzeczy, osuszyć ciało i szybko założyć suche ubranie, wskazanym jest napić się gorącej herbaty.

!! Pamiętaj !! 
Zawsze jeśli jesteś świadkiem wypadku, jak najszybciej poinformuj o tym osobę dorosłą. Powinieneś spokojnie i jak najdokładniej opisać to co i gdzie się wydarzyło. Powinieneś wiedzieć również, że ofiara wypadku może być w szoku i wypowiadane przez nią słowa czy polecenia mogą nie mieć sensu.

Gdy nie masz pewności co do warunków lodowych, warto zastanowić się, czy naprawdę warto ryzykować życie dla kilku chwil przyjemności. Przyczyną największej liczby wypadków na lodzie jest brawura oraz nieumiejętność określenia wytrzymałości lodu.
Wytrzymałość lodu
Podstawową cechą wpływającą na wytrzymałość lodu jest jego grubość. Przyjmuje się, że minimalna bezpieczna grubość świeżego czarnego lodu do jazdy bojerami czy iceboardami wynosi 12cm. Dziesięciocentymetrowa, jednolita warstwa wystarcza z reguły, aby bezpiecznie jeździć na łyżwach.
Przykładowa wytrzymałość świeżego i czarnego lodu różnej grubości
Grubość lodu
Wytrzymałość
• 5-7cm utrzymuje jednego człowieka, istnieje ryzyko zarwania lodu
• 8-10cm utrzymuje dwóch ludzi stojących w jednym miejscu
• 10-12cm minimalna grubość lodu na którym można wędkować, jeździć na łyżwach czy rowerze
• 12-20cm bezpieczny do jazdy bojerami, skuterami
• 20-30cm utrzymuje samochody osobowe
• od 30cm utrzymuje samochody terenowe, vany
Najbardziej wytrzymały jest świeży czarny lód, czyli narastający bez roztopów i dni z dodatnią temperaturą powietrza. Czarny lód nie zawiera zamarzniętych pęcherzyków powietrza. W miejscach gdzie występują prądy, lód taki traci na wytrzymałości około 15-20%.
Szary lód, zwany także śniegolodem, powstaje na skutek przesączenia śniegu zalegającego na powierzchni tafli, wodą wypływającą ze szczelin w lodzie lub powstającą z roztopionego śniegu. Lód taki ma barwę od jasnoszarego do prawie czarnego i wytrzymałość nawet o 50% niższą niż świeżego czarnego lodu.
Lód powstały na akwenach ze słoną bądź słonawą wodą z reguły jest cieńszy niż te z wodą słodką.
Wraz ze wzrostem temperatury powietrza, spada również wytrzymałość lodu.
Większe jeziora zamarzają i odmarzają od brzegów, więc na środku lodowa tafla może być cieńsza. Może zdarzyć się także, że nim jezioro zamarznie do końca, przez kilka dni wiatry znoszą w jakieś miejsce kry. Takie tafle nakładają się jedna na drugą, przez co na brzegu nawietrznym lód staje się grubszy, a bliżej brzegu zawietrznego cieńszy.
Cieńszy lód będzie wszędzie tam gdzie istnieją podwodne prądy. Miejsca takie występują zawsze w pobliżu ujść naturalnych bądź sztucznych dopływów, pod mostami, w pobliżu źródeł (nawet tych niewidocznych) i w miejscach, gdzie butwiejące na dnie szczątki roślin wytwarzają gazy, które wynoszą cieplejszą wodę ku górze (muliste zatoki, trzciny). Nie wchodź wiec na lód przez trzciny. Poszukaj raczej bezpośredniego dostępu do tafli.
Na jeziorach należy szczególnie uważać na pęknięcia ciśnieniowe, powstające na skutek skoków temperatury wody. Pęknięcia ciśnieniowe co roku tworzą się zazwyczaj w tych samych miejscach, szczególnie tam gdzie na dnie istnieją przeszkody, strome górki podwodne lub na zbiornikach zaporowych w rejonie starego koryta rzeki. Szklisty, przezroczysty lód wydaje się być bezpieczny, jednak sytuacja może ulec szybko zmianie, szczególnie wtedy, kiedy pod lód przedostaje się powietrze. Również silny wiatr może spowodować, że lód pęknie.
Warstwa śniegu o grubości powyżej 5 cm posiada dobre właściwości termoizolacyjne. Dlatego pod śniegiem lodowa tafla przyrasta wolniej nawet na silnym mrozie. Śnieg może skrywać miejsca pokryte cienką warstewką lodu powstającego na skutek topnienia śniegu. Może też zamaskować zdradziecko miejsca rozmarznięte, pęknięcia, szczeliny, większe przeręble lub oparzeliska. Podczas śnieżnej zadymki wiatr zasypuje niezamarznięte otwory i skrywa je w kilkanaście minut. Pod spodem zostaje woda. Jeżeli idąc po ośnieżonej tafli nagle dostrzeżesz pod śniegiem wodę, zatrzymaj się. Być może dalej jest jakiś otwór, z którego wypływa. Lepiej omiń to miejsce.

Zanim wejdziesz na lód:
- przekaż informację gdzie się udajesz i kiedy wrócisz
- o ile to możliwe zabierz ze sobą zaufanego przyjaciela, na którego możesz liczyć w razie problemów
- ubierz się ciepło w lekkie, oddychające i wiatroszczelne ubranie; najlepszym rozwiązaniem jest tutaj specjalny kombinezon zapewniający pływalność i komfort termiczny w razie niechcianej kąpieli (ok. 400-650zł)
- na głowę najlepiej załóż kask (np. narciarski) a pod niego kominiarkę, buty powinny być wodoszczelne, ciepłe, niezbyt ciasne z grubą i przyczepną podeszwą
- zabierz ze sobą koc, komplet ciepłego ubrania i butów na zmianę w razie kąpieli, weź także zapasowe rękawice, czapkę, skarpety, termos z gorącą kawą lub herbatą i kilka dostarczających energii batoników
- zabierz ze sobą wodoszczelny pojemnik, do którego włożysz kluczyki, dokumenty, coś do rozpalania ognia)
- zakup kolce lodowe (ang. ice claws, ice picks) i zawieś je na szyi; można dostać je w sklepach wędkarskich (ok. 35zł z gwizdkiem) lub wykonać samemu
- ubierz się w kamizelkę asekuracyjną, którą możesz schować pod obszerniejszą kurtką – oprócz pływalności, zapewni Ci dodatkową izolację cieplną
- jeśli na lodzie są wędkujący, zrób krótki wywiad o grubości i wytrzymałości lodu
- jeśli posiadasz świder do lodu lub pierzchnię, zrób kilka otworów w różnych miejscach – bliżej brzegu i nieco dalej, aby określić jakość i grubość lodu
- jeśli lód zaczyna trzeszczeć i istnieje ryzyko pęknięcia, wycofaj się tą samą drogą którą wszedłeś na lód
- zwróć uwagę na nachylenie lodu do góry przy brzegach – jeśli występuje, istnieje ryzyko obniżonej wytrzymałości ze względu na powietrze pod taflą Co robić jeśli lód się zarwie:
- nie panikuj, zachowaj spokój, rozłóż szeroko ramiona i nabierz dużo powietrza, nie próbuj pływać
- oszczędzaj siły, nie wykonuj gwałtownych ruchów, jeśli posiadasz gwizdek, użyj go
- jeżeli posiadasz kolce, użyj ich i powoli wczołgaj się na lód, a po wydostaniu się przeczołgaj się dalej, nie wstawaj
- jeśli nie masz kolców, próbuj się wydostać (jest to bardzo trudne jeśli woda jest głęboka) zdejmij buty, zrzucisz kilka kilogramów
- jak najszybciej przebierz się w suche ubranie

Co robić jeśli pod kimś zarwał się lód:
- nie biegnij w kierunku ofiary – lód w tym miejscu jest na pewno słabszy i nie utrzyma dwóch osób
- wezwij pomoc dzwoniąc z telefonu komórkowego na 112
- podczołgaj się na bezpieczną odległość i podaj lub rzuć cokolwiek, za co można się złapać – linę, gałąź, kurtkę lub pędnik (gotowy żagiel z masztem i bomem) od iceboarda
- jeśli posiadasz linę zawiąż na końcu pętlę używając węzła ratowniczego, osoba wyciągana nie powinna podciągać się na linie, a jedynie być biernie wyciągana
- pomóż ofierze wydostać się na lód
- przebierz ofiarę w suche rzeczy (jeśli nie ma na zmianę, pożycz swoje) i podaj coś ciepłego do picia; w żadnym wypadku nie alkohol!

PowodzPoradnik1

 

PowodzPoradnik2

PowodzPoradnik3

PowodzPoradnik4

Pobierz ulotkę

WYMAGANIA DLA ORGANIZATORÓW IMPREZ Z UDZIAŁEM PONAD 50 OSÓB, W TYM BALI SYLWESTROWYCH

I. Organizator imprezy każdorazowo przed jej rozpoczęciem powinien zapewnić bezpieczeństwo pożarowe i sprawdzić warunki jego przestrzegania w obiekcie, zwracając uwagę m.in. na takie elementy jak:

1. Warunki ewakuacji ludzi, a w szczególności zapewnienie:

  • · co najmniej dwu wyjść ewakuacyjnych z pomieszczeń, w których przebywać może więcej niż 50 osób, lub których powierzchnia przekracza 300 m2, z drzwiami o szerokości dostosowanej do liczby osób mogących jednocześnie przebywać w pomieszczeniu, licząc 0,6 m na 100 osób, lecz nie mniej niż 0,9 m na każde drzwi o wymaganym kierunku otwierania się zgodnie z kierunkiem ewakuacji,
  • · odległości od najdalszego miejsca, w którym może przebywać człowiek do wyjścia z pomieszczenia, nie przekraczającej 40 m,
  • · odległości od wyjścia z pomieszczenia do drzwi klatki schodowej lub drzwi prowadzących na zewnątrz budynku dopuszczanej maksymalnie 20 m, niemniej z uwagi na możliwą ewakuację jednocześnie ponad 50 osób zalecanej 10 m,
  • · drożności dróg ewakuacyjnych - nie zastawiania ich, nie składowania na nich materiałów palnych itp.,
  • · pewnego otwierania drzwi ewakuacyjnych z pomieszczeń na klatki schodowe, z klatek schodowych i na zewnątrz budynku.

2. Wykończenie wnętrz:

  • · zakaz stosowania do wykończenia wnętrz materiałów i wyrobów łatwo zapalnych, których produkty rozkładu termicznego są bardzo toksyczne lub intensywnie dymiące,
  • · zakaz stosowania na drogach komunikacji ogólnej, służących celom ewakuacji, materiałów, w tym luźno zwisających i wyrobów budowlanych łatwo zapalnych.

3. Sprawność działania urządzeń przeciwpożarowych, stanowiących zabezpieczenie przeciwpożarowe obiektu, takich jak:

  • · systemów sygnalizacji pożarowej,
  • · stałych urządzeń gaśniczych,
  • · dźwiękowych systemów ostrzegawczych,
  • · telefonów umożliwiających łączność z najbliższą jednostką Państwowej Straży Pożarnej,
  • · gaśnic i innych urządzeń, znajdujących się w obiekcie.

4. Zapewnienie dostępu do:

  • · gaśnic,
  • · miejsc uruchamiania urządzeń przeciwpożarowych,
  • · przeciwpożarowych wyłączników i tablic rozdzielczych prądu elektrycznego oraz kurków instalacji gazowej,
  • · wyjść ewakuacyjnych.

5. Oznakowanie zgodnie z Polskimi Normami:

  • · dróg ewakuacyjnych,
  • · miejsc usytuowania i uruchamiania urządzeń przeciwpożarowych, telefonów, przeciwpożarowych wyłączników prądu i kurków głównych instalacji gazowej oraz gaśnic.

6. Umieszczenie w miejscach widocznych wykazów telefonów alarmowych oraz instrukcji postępowania na wypadek pożaru.

7. Znajomość przez pracowników obsługi i służbę ochrony obiektu zasad postępowania na wypadek powstania pożaru, a w szczególności:

  • · zasad organizacji i prowadzenia ewakuacji,
  • · sposobu alarmowania Państwowej Straży Pożarnej oraz służb ratowniczych działających w obiekcie,
  • · zasad użycia gaśnic oraz uruchamiania urządzeń przeciwpożarowych znajdujących się w obiekcie.

8. Przejezdność dróg pożarowych i dostęp do obiektu dla jednostek ratowniczych.

9. Właściwy dobór i wykonanie ogrzewania oraz instalacji elektroenergetycznych.

10. Aktualne badania instalacji elektrycznych i odgromowych.

II.   W trakcie trwania imprezy należy zwrócić uwagę na:

  • · zapewnienie stałego nadzoru nad przebiegiem imprezy przez wyznaczone służby lub osoby, zapoznane z zasadami postępowania na wypadek powstania pożaru,
  • · przestrzeganie zakazu używania ognia otwartego i palenia tytoniu w miejscach do tego celu nie przeznaczonych,
  • · utrzymanie drożności dróg ewakuacyjnych i możliwości natychmiastowego otwarcia drzwi ewakuacyjnych,
  • · zapewnienie przejezdności dróg pożarowych i zachowanie dostępu do obiektu dla jednostek ratowniczych,
  • · sprawność urządzeń nagłaśniających i oświetleniowych,
  • · zachowanie bezpieczeństwa podczas stosowania efektów specjalnych,
  • · przestrzeganie zakazu używania wyrobów pirotechnicznych wewnątrz pomieszczeń,
  • · stosowanie się do postanowień instrukcji obsługi wyrobów pirotechnicznych,
  • · przestrzeganie wymagań i zaleceń w zakresie używania wyrobów pirotechnicznych,
  • · przestrzeganie ogólnych zasad bezpieczeństwa przez uczestników imprezy.

III. Imprezy masowe

Zgodnie z ustawą z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 2017, poz. 1160), poprzez imprezę masową rozumie się imprezę artystyczno-rozrywkową lub sportową, na której liczba miejsc dla osób na stadionie, w innym obiekcie niebędącym budynkiem lub na terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej wynosi - nie mniej niż 1.000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku umożliwiającego przeprowadzenie imprezy - nie mniej niż 500 dla imprezy artystyczno-rozrywkowej oraz nie mniej niż 300 dla imprezy sportowej (nie dotyczy imprez odbywających się w teatrach, operach, operetkach, filharmoniach, kinach, muzeach, bibliotekach, domach kultury i galeriach sztuki lub w innych podobnych obiektach, także imprez organizowanych w szkołach i placówkach oświatowych przez zarządzających tymi szkołami i placówkami, organizowanych w ramach współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży, imprez sportowych organizowanych dla sportowców niepełnosprawnych oraz sportu powszechnego o charakterze rekreacji ruchowej, ogólnodostępnym i nieodpłatnym, organizowanych na terenie otwartym).

Bezpieczeństwo imprez masowych

Obowiązek zabezpieczenia imprezy masowej spoczywa na organizatorze, a w zakresie określonym w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych i innych przepisach także na: wójcie, burmistrzu, prezydencie miasta, wojewodzie, Policji, Państwowej Straży Pożarnej i innych jednostkach organizacyjnych ochrony przeciwpożarowej.

Bezpieczeństwo imprezy masowej polega na spełnieniu przez organizatora imprezy wymogów w zakresie:

  1. zapewnienia bezpieczeństwa osobom uczestniczącym w imprezie;
  2. ochrony porządku publicznego;
  3. zabezpieczenia pod względem medycznym;
  4. zapewnienia odpowiedniego stanu technicznego obiektów budowlanych wraz ze służącymi tym obiektom instalacjami i urządzeniami technicznymi, w szczególności przeciwpożarowymi i sanitarnymi.

Organizator zapewnia:

  1. spełnienie wymogów określonych, w szczególności, w przepisach prawa budowlanego, w przepisach sanitarnych i przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej;
  2. udział służb porządkowych, służb informacyjnych oraz kierującego tymi służbami kierownika do spraw bezpieczeństwa;
  3. pomoc medyczną;
  4. zaplecze higieniczno-sanitarne;
  5. wyznaczenie dróg ewakuacyjnych oraz dróg umożliwiających dojazd pojazdom służb ratowniczych i Policji;
  6. warunki do zorganizowania łączności pomiędzy podmiotami biorącymi udział w zabezpieczeniu imprezy masowej;
  7. sprzęt ratowniczy i gaśniczy oraz środki gaśnicze niezbędne do zabezpieczenia imprezy masowej w zakresie działań ratowniczo-gaśniczych;
  8. wydzielone pomieszczenia dla służb kierujących zabezpieczeniem imprezy masowej.

 

Organizator opracowuje instrukcję postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej.

Instrukcja, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 sierpnia 2009 r. w sprawie zakresu instrukcji postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej (Dz. U. Nr 135, poz. 1113), zawiera następujące elementy:

  • · opis procedury postępowania służb porządkowych i informacyjnych w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia, a w szczególności ich współpracę z jednostkami ochrony przeciwpożarowej,
  • · opis systemu ostrzegania (komunikaty głosowe, sygnały ostrzegawcze),
  • · opis organizacji ewakuacji i sposobu jej przeprowadzenia,
  • · część opisową instrukcji (charakterystyka imprezy i obiektu),
  • · opis graficznego planu obiektu lub terenu.

Rozporządzenie doprecyzowuje także zakres:

  • · charakterystyki ogólnej imprezy,
  • · charakterystyki pożarowej obiektu lub terenu oraz przewidywanego zagrożenia,
  • · opisu graficznego planu obiektu lub terenu o jego elementy, które wymagają oznaczenia.

Zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej

Organizator nie później niż na 30 dni przed planowanym terminem rozpoczęcia imprezy masowej występuje z wnioskiem m.in. do komendanta miejskiego PSP o wydanie opinii o niezbędnej wielkości sił i środków potrzebnych do zabezpieczenia imprezy masowej, zastrzeżeniach do stanu technicznego obiektu (terenu) oraz o przewidywanych zagrożeniach.

Do wniosku organizator załącza:

1) graficzny plan obiektu (terenu), na którym ma być przeprowadzona impreza masowa, wraz z jego opisem, zawierający:

a) oznaczenie dróg dojścia i rozchodzenia się osób uczestniczących w imprezie masowej, dróg ewakuacyjnych i dróg dojazdowych dla pojazdów służb ratowniczych i Policji,

b) oznaczenie punktów pomocy medycznej, punktów czerpalnych wody do picia i do celów przeciwpożarowych oraz punktów informacyjnych,

c) oznaczenie lokalizacji hydrantów przeciwpożarowych, zaworów, przyłączy wody, gazu i energii elektrycznej oraz innych elementów mających wpływ na bezpieczeństwo użytkowników obiektu lub terenu.

2) instrukcję postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej, która powinna być złożona w terminie 14 dni przed terminem rozpoczęcia imprezy masowej,

3) terminarz rozgrywek lub innych imprez masowych – w przypadku imprez organizowanych cyklicznie,

4) informację o liczbie miejsc dla osób na imprezie masowej, kierowniku bezpieczeństwa, identyfikacji osób, urządzeniach rejestrujących,

5) program i regulamin imprezy masowej wraz z informacją o sposobie udostępnienia go uczestnikom imprezy masowej,

6) pisemną instrukcję określającą zadania służby porządkowej oraz informacyjnej,

7) warunki łączności pomiędzy podmiotami biorącymi udział w zabezpieczeniu imprezy masowej.

W przypadku gdy właściciel, posiadacz, użytkownik obiektu lub zarządzający obiektem, na terenie którego ma być przeprowadzona impreza masowa, rozpoczął jego użytkowanie zgodnie z przepisami prawa budowlanego, a charakter imprezy masowej jest zgodny z przeznaczeniem obiektu, organizator do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej, dołącza ważne opinie m.in. komendanta powiatowego (miejskiego) PSP.

Na podstawie powyższych informacji i na podstawie lustracji obiektu (terenu) wydawana jest opinia komendanta powiatowego (miejskiego) PSP.

Opinia komendanta powiatowego (miejskiego) PSP zachowuje ważność przez 6 miesięcy od dnia jej wydania.

Brak opinii, m.in. komendanta powiatowego (miejskiego) PSP oraz wymaganych dokumentów i niespełnienia przez organizatora wymogów powyżej określonych, wynikających z ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, jest podstawą do odmowy wydania zezwolenia.

Warunki ewakuacji ludzi z obiektów użyteczności publicznej (obiekty handlowe, sale zabaw, dyskoteki)

W przypadku konieczności ewakuacji ludzi z obiektu, osoby odpowiedzialne za jej przeprowadzenie powinny stosować się do następujących zasad.

1. Niezwłocznie powiadomić wszystkie osoby przebywające w zagrożonych pomieszczeniach o powstaniu i charakterze zagrożenia oraz konieczności przeprowadzenia ewakuacji.

2. Kierujący akcją ewakuacyjną wyznacza osoby odpowiedzialne za przebieg ewakuacji osób.

3. Najpierw należy ewakuować osoby z tych pomieszczeń, w których powstał pożar lub które znajdują się na drodze rozprzestrzeniania się ognia oraz z pomieszczeń, z których wyjście lub dotarcie do bezpiecznych dróg ewakuacji może zostać odcięte przez pożar lub zadymienie.

4. Po zakończeniu ewakuacji należy sprawdzić, czy wszystkich ewakuowano. W razie podejrzenia, że ktoś pozostał w zagrożonej strefie, należy natychmiast zgłosić ten fakt kierującemu akcją ratowniczą.

5. Po przybyciu jednostek Straży Pożarnej, kierujący przebiegiem akcji zgłasza się do dowódcy tych jednostek, celem złożenia informacji o podjętych działaniach i przekazania kierownictwa akcją ratowniczą.

Zasady postępowania podczas ewakuacji.

1. Należy podporządkować się poleceniom osób odpowiedzialnych za przebieg ewakuacji.

2. Należy kierować się do wyjść ewakuacyjnych zgodnie z kierunkiem znaków ewakuacyjnych lub instrukcji przekazywanych poprzez dźwiękowy system ostrzegawczy.

3. Przy silnym zadymieniu dróg ewakuacyjnych należy poruszać się w pozycji pochylonej, starając się trzymać głowę jak najniżej ze względu na mniejsze zadymienie panujące w dolnych partiach pomieszczeń i dróg ewakuacyjnych. Usta i drogi oddechowe należy w miarę możliwości zasłaniać chustką zmoczoną w wodzie - sposób ten ułatwia oddychanie. Podczas ruchu przez mocno zadymione odcinki dróg ewakuacyjnych należy poruszać się wzdłuż ścian, by nie stracić orientacji co do kierunku ruchu.

4. Po opuszczeniu obiektu wolno wrócić do niego dopiero po uzyskaniu zgody osób kierujących ewakuacją.

5. W czasie ewakuacji nie wolno używać wind.

UWAGA.

Właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu bądź jego części stanowiącej odrębną strefę pożarową, przeznaczonego do wykonywania funkcji użyteczności publicznej, zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 80, poz. 563), zobowiązany jest do opracowania instrukcji bezpieczeństwa pożarowego, która powinna między innymi zawierać:

1. warunki ochrony przeciwpożarowej, wynikające z przeznaczenia obiektu i sposobu jego użytkowania,

2. sposoby postępowania na wypadek pożaru i innego zagrożenia,

3. sposoby praktycznego sprawdzania organizacji i warunków ewakuacji ludzi,

4. sposoby zaznajamiania użytkowników obiektu z treścią tej instrukcji oraz z przepisami przeciwpożarowymi.

WYMAGANIA PRZY ORGANIZACJI POKAZÓW Z UŻYCIEM WYROBÓW PIROTECHNICZNYCH

 

 

Przy organizacji pokazów z użyciem wyrobów pirotechnicznych, oprócz wymagań przepisów o ochronie przeciwpożarowej, należy uwzględnić wymagania rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie sposobu prowadzenia prac z użyciem materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego oraz podczas oczyszczania terenów (Dz. U. z 2011 roku, nr 42, poz. 216), które określa sposób i warunki zabezpieczenia pokazu pirotechnicznego, a w szczególności minimalne odległości usytuowania publiczności w stosunku do odpalanych ładunków pirotechnicznych na terenie pokazu pirotechnicznego, przedstawione w poniższej tabeli:

 

Lp.

 

Rodzaj odpalanego wyrobu pirotechnicznego

Opis działania

 

Minimalna odległość od publiczności [m]

1

2

3

4

1

 

Wyroby pirotechniki widowiskowej niewzlatujące, w szczególności fontanny, wulkany, wodospady, ognie bengalskie, dymy, napisy, słońca

Niemiotające efektów na odległość

 

 

30

 

2

 

Bomby pirotechniczne kuliste (w tym wodne) bez efektu hukowo-błyskowego jako podstawowy. Moździerze

Bomby w kształcie kuli lub w kształcie cylindra o wysokości do dwóch kalibrów. Wystrzeliwane z rur pokazowych, tzw. moździerzy

 

1 x kaliber bomby w milimetrach, ale nie mniej niż 50 m

3

 

Bomby pirotechniczne cylindryczne niezależnie od efektu i kuliste z efektem hukowo-błyskowym jako podstawowy

 

Bomby w kształcie cylindra o wysokości powyżej dwóch kalibrów. Bomby w kształcie kuli w kształcie cylindra o wysokości do dwóch kalibrów z efektem hukowo-błyskowym jako podstawowy. Wystrzeliwane z rur pokazowych

 

 

1,2 x kaliber bomby w milimetrach, ale nie mniej niż 60 m

4

 

Miny, bukiety pirotechniczne

 

Efekty snopu iskier w różnych układach, nielecące w powietrzu w postaci zwartej bryły, wystrzeliwane z rur pokazowych, tzw. moździerzy

 

0,8 x kaliber wyrobu w milimetrach, ale nie mniej niż 40 m

5

 

Rakiety i inne wyroby latające z napędem własnym (np. latające koła UFO)

 

Wyroby napędzane silnikiem pirotechnicznym ze stabilizatorem lub bez

200 m w kierunku lotu rakiety,

125 m w pozostałych kierunkach

6

 

 

Baterie, wyrzutnie wielostrzałowe, rzymskie ognie o kalibrze do 60 mm. Wyrzutnie i rzymskie ognie o kalibrze powyżej 60 mm należy traktować w  zależności od efektu jako bomby kuliste lub bukiety

 

Wyroby wielostrzałowe wyposażone w wiele rur połączonych układem odpalania. Kaliber pojedynczej wyrzutni ? 30 mm

50

 

Kaliber pojedynczej wyrzutni 31-60 mm

70

 

 

 

Objaśnienia:

1. Podane w powyższej tabeli wielkości wyliczono, przyjmując, iż strzelanie odbywa się pionowo lub z odchyleniem od pionu do 10°; nie uwzględniono wpływu wiatru; miejsce strzelania jest położone na tym samym poziomie co publiczność.

2. Przy określaniu minimalnej odległości od publiczności wyrobów niewymienionych w tabeli należy stosować wymagania dla wyrobów o podobnym działaniu i stwarzających podobne zagrożenie.

3. Wielkości podane w powyższej tabeli mają charakter orientacyjny, wyliczenie bezpiecznej odległości od miejsca odpalania wyrobów pirotechniki widowiskowej do publiczności każdorazowo wykonuje kierujący pokazem, uwzględniając warunki mogące mieć wpływ na bezpieczeństwo konkretnego pokazu, w tym między innymi: odchylenie od pionu kierunku strzelania, wpływ wiatru bocznego, różnice poziomów pomiędzy miejscem odpalania wyrobów a miejscem zajmowanym przez publiczność.

Zwraca się również uwagę, że lokalizacja miejsca pokazów powinna uwzględniać spełnienie wymogów co do odległości od terenów leśnych, stogów itp., wynikających z rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719).

 

 

Warunki przechowywania i sprzedaży wyrobów pirotechnicznych widowiskowych

Sprzedaż wyrobów pirotechnicznych dozwolona jest, jeżeli spełniono wymagania określone w przepisach:

· rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2003r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji, transporcie wewnątrzzakładowym oraz obrocie materiałów wybuchowych, w tym wyrobów pirotechnicznych (Dz. U. 2016, poz. 262),

oraz przepisach o ochronie przeciwpożarowej.

Przechowywanie i sprzedaż wyrobów pirotechnicznych, w obiektach przeznaczonych na cele handlowe może mieć miejsce, jeżeli spełniono w szczególności następujące wymagania i zasady bezpieczeństwa:

1) w pomieszczeniach sklepowych i zapleczach mogą znajdować się wyłącznie wyroby pirotechniczne widowiskowe, oznaczone kodem kwalifikacyjnym 1.4 S i 1.4 G  oraz 1.1 G, 1.2 G i 1.3 G jeżeli ilość mieszaniny pirotechnicznej w jednostkowym wyrobie zezwala na potraktowanie go jako 1.4 G,

2) dopuszczalna ilość (masa brutto) przechowywanych w obiekcie wyrobów pirotechnicznych widowiskowych, oznaczonych kodem 1.4 G i 1.4 S, nie może przekraczać:

b) w pomieszczeniach sklepowych (sprzedaży) – 1000 kg,

c) w pomieszczeniach zaplecza, zapewniającym ciągłość sprzedaży – 1000 kg,

d) w magazynie  przeznaczonym do składowania widowiskowych wyrobów pirotechnicznych, nieprzerwanie przez okres co najmniej 90 dni w roku – 1000 kg, natomiast wyrobów oznaczonych kodem 1.1 G, 1.2 G i 1.3 G, które traktowane są jako „wyroby 1.4 G”:

e) w pomieszczeniach sklepowych (sprzedaży) – 50 kg,

f) w pomieszczeniach zaplecza (magazynku podręcznym sklepu) – 50 kg.

3) pirotechniczne wyroby widowiskowe powinny być przechowywane w opakowaniach fabrycznych, zaopatrzonych w instrukcję użytkowania,

4) drzwi ewakuacyjne z pomieszczenia sklepu i zaplecza powinny się otwierać na zewnątrz pomieszczeń i posiadać zamki rolkowe, działające w wyniku pchnięcia lub rozsuwać na zewnątrz,

5) półki, regały i inne wyposażenie pomieszczeń są wykonane z materiałów trudno zapalnych, uniemożliwiających w czasie pożaru tworzenie toksycznych związków, zagrażających zdrowiu lub życiu ludzi.

6) pomieszczenia są wyposażone w podręczny sprzęt gaśniczy dostosowany do zagrożenia stwarzanego przez przechowywane wyroby,

7) elementy i przewody grzewcze w pomieszczeniach są rozmieszczone przynajmniej w odległości 1 m od opakowań zawierających wyroby pirotechniczne, a ich temperatura nie przekracza 120 °C (393 K),

8) wymiary wewnętrzne pomieszczeń zapewniają bezpieczne operowanie opakowaniami składowanych wyrobów oraz swobodne poruszanie się osób kupujących i personelu,

9) obiekty posiadają ochronę przed wyładowaniami atmosferycznymi, zgodną z wymaganiami Polskiej Normy dotyczącej zabezpieczeń przed wyładowaniami atmosferycznymi;

10) urządzenia i instalacje elektryczne odpowiadają wymaganiom stawianym urządzeniom instalowanym w miejscach zagrożonych pożarem zgodnie z wymaganiami Polskiej Normy dotyczącej instalacji elektrycznych w obiektach budowlanych, zapewniających bezpieczeństwo,

11) przechowywane wyroby pirotechniczne posiadają zabezpieczenie przed powstawaniem w nich niekorzystnych przemian chemicznych lub fizycznych, mogących powodować zwiększenie wrażliwości materiału na bodźce, pogorszenie trwałości chemicznej oraz powodujących inicjację wybuchu lub zapłon,

12) posiadają system wentylacji wyciągowej,

13) temperatura w pomieszczeniach przy pomiarze na wysokości 1 m od podłogi nie przekracza 30 °C (303 K) i zainstalowane są środki techniczne gwarantujące spełnienie tego wymogu,

14) okna służące za wyjścia awaryjne otwierają się na zewnątrz, natomiast otwory okienne posiadają wymiary co najmniej 0,75 m x 0,75 m,

15) zabrania się w strefie ochronnej pomieszczeń sklepu i zaplecza, używania ognia otwartego, palenia tytoniu, oraz prowadzenia innych prac mogących stworzyć warunki dla zapłonu lub wybuchu zgromadzonych wyrobów pirotechnicznych

16) w bezpośrednim ich otoczeniu nie należy przechowywać substancji łatwo palnych lub butli zawierających gaz pod ciśnieniem.

17) zabrania się demonstrowania działania wyrobów w pomieszczeniach,

Materiały pirotechniczne należy przechowywać i sprzedawać z zachowaniem szczególnych środków ostrożności.

Używając wyrobów pirotechnicznych należy pamiętać, że w wielu przypadkach wojewodowie lub władze samorządowe prawem miejscowym wprowadzają zakaz lub ograniczenia używania wyrobów pirotechnicznych w miejscach publicznych, a możliwość organizowania pokazów uzależniają od uzgodnienia ich z właściwymi organami PSP.

 

Sezon zimowego ogrzewania mieszkań w budynkach wielo i jednorodzinnych, to co roku okres zwiększonej ilości pożarów. Statystyki Państwowej Straży Pożarnej odnotowują wtedy wzrost liczby ofiar śmiertelnych i osób poszkodowanych. Ilość strażackich interwencji rośnie z każdym rokiem.
Przyczyny pożarów od lat ciągle się powtarzają. Dominujące ich grupy, to podpalenia, nieostrożność osób zarówno dorosłych jak i nieletnich, wady lub niewłaściwa eksploatacja urządzeń i instalacji elektrycznych oraz wady i zła obsługa urządzeń grzewczych. Zapewnij bliskim i sobie spokojne święta. Zapamiętaj następujące, podstawowe zasady bezpieczeństwa pożarowego.

  1. W zakresie eksploatacji urządzeń elektrycznych:
    • nie stosuj bezpieczników o większej mocy niż dopuszczalna, nie naprawiaj ich,
    • używaj tylko tyle odbiorników prądu elektrycznego na ile obliczono moc instalacji elektrycznej - nadmierne obciążenie instalacji powoduje przegrzewanie się kabli i przewodów oraz wypalanie styków w gniazdkach i puszkach rozgałęźnych; jednoczesne włączenie opiekacza, żelazka i czajnika powoduje duże obciążenie eksploatowanej instalacji,
    • nie używaj urządzeń uszkodzonych,
    • zlecaj przeglądy techniczne urządzeń elektrycznych i gazowych wyłącznie osobom uprawnionym do ich wykonywania,
    • nie ustawiaj sprzętu telewizyjnego i radiowego w nie wentylowanych regałach, na półkach obłożonych książkami i innymi materiałami palnymi - przez powolne i długotrwałe nagrzewanie zakurzonych przedmiotów może dojść do ich zapalenia,
    • nie wykonuj prowizorycznych podłączeń do instalacji elektrycznej,
    • używaj tylko urządzeń elektrycznych posiadających krajowe atesty i dopuszczenia,
    • nie ustawiaj elektrycznych urządzeń grzewczych w pobliżu materiałów palnych (mebli, firanek, itp.) - zachowaj odległość minimum 50 cm.
  2. W zakresie eksploatacji urządzeń gazowych:
    • w mieszkaniu przechowuj nie więcej niż 2 nie podłączone do urządzeń gazowych butle gazowe, o ładunku nie przekraczającym 11 kg każda,
    • nie przechowuj butli w pomieszczeniach usytuowanych poniżej poziomu terenu (np. w piwnicach), ponieważ gaz propan-butan jest cięższy od powietrza, może zalegać w pomieszczeniu grożąc wybuchem,
    • nie zatykaj przewodów wentylacyjnych - w urządzeniach gazowych, w przypadku braku wystarczającej ilości powietrza, nastąpi niezupełne spalanie gazu, którego produktem może być trujący, niewyczuwalny tlenek węgla (CO),
    • zlecaj okresowe czyszczenie kanałów kominowych i wentylacyjnych – niedrożne mogą być przyczyną śmiertelnych zatruć tlenkiem węgla, szczególnie podczas kąpieli w łazienkach wyposażonych w gazowe ogrzewacze wody,
    • nie ogrzewaj pomieszczeń kuchnią gazową - takie praktyki mogą się skończyć poważnym zatruciem organizmu,
    • używaj kuchni gazowej z wyłącznikiem przeciwwypływowym,
    • używaj urządzeń gazowych posiadających krajowe atesty i dopuszczenia.
  3. Zadbaj o warunki do ewakuacji na wypadek pożaru:
    • nie stosuj krat w drzwiach i oknach, na klatkach schodowych i przejściach między nimi oraz wyjściach na dach - krata utrudni ewakuację podczas pożaru oraz wydłuży czas oczekiwania na pomoc strażaków; jeżeli musisz, zakładaj kraty, które można otworzyć od wewnątrz. Klucz przechowuj w miejscu, znanym wszystkim domownikom; pamiętaj, że podczas pożaru może to być jedyna droga ewakuacji,
    • nie zastawiaj sprzętami korytarzy i dojść do mieszkań – może to utrudnić ewakuację oraz dojście ratowników.
  4. W zakresie posługiwania się ogniem otwartym:
    • dopilnuj, by dzieci nie bawiły się ogniem, materiałami pirotechnicznymi czy urządzeniami elektrycznymi, nigdy nie pozostawiaj małoletnich dzieci bez opieki,
    • nie pal śmieci w śmietnikach i nie dopuść do zaprószenia ognia w zsypie,
    • nie pal papierosów w łóżku - ludzie giną nie tylko w pożarach obejmujących całe mieszkanie; zdarza się, że zaprószenie ognia niedopałkiem papierosa po zaśnięciu, prowadzi do śmiertelnego zatrucia,
    • nie zapalaj świec w pobliżu materiałów łatwo zapalnych,
    • nie pozostawiaj włączonej kuchenki bez dozoru - odparowanie wody z garnka może doprowadzić do zwęglenia pozostałości, zapalenia ich i silnego zadymienia mieszkania, szczególnie niebezpiecznego dla śpiących osób; przypadkowe wygaszenie kuchenki podczas gotowania może również doprowadzić do ulatniania się gazu i jego wybuchu,
    • przestrzegaj zakazu używania wyrobów pirotechnicznych w pomieszczeniach,
    • przestrzegaj instrukcji obsługi wyrobów pirotechnicznych,
    • przestrzegaj wymagań prawa lokalnego w zakresie stosowania wyrobów pirotechnicznych,
    • wyposaż mieszkanie w gaśnicę proszkową, minimum 2-kilogramową; taką gaśnicą będziesz mógł bezpiecznie gasić palące się urządzenia elektryczne pod napięciem,
    • wyposaż mieszkanie w autonomiczną czujkę pożarową, alarmującą o powstaniu dymu (podczas każdego pożaru wydzielają się duże ilości dymu).
  5. Gdy opuszczasz mieszkanie:
    • sprawdź czy zostały wyłączone wszystkie odbiorniki prądu i gazu,
    • przed opuszczeniem domu na dłuższy czas odłącz zasilanie prądem elektrycznym oraz zakręć zawory wody i gazu,
    • u sąsiadów pozostaw informację, gdzie będziesz przebywać.
  6. Gdy powstanie pożar:
    • zadzwoń do straży pożarnej pod numer - 998 lub z telefonu komórkowego 112
    • staraj się zejść na piętro poniżej palącego się mieszkania lub wyjść na zewnątrz budynku - pamiętaj - dym unosi się do góry, nie wolno zjeżdżać windami, nie należy otwierać drzwi, przez które wydobywa się dym, gdyż dostarczenie większej ilości tlenu może spowodować szybki rozwój pożaru i płomienie mogą nas poparzyć,
    • jeżeli nie możesz opuścić mieszkania, nie otwieraj drzwi prowadzących na korytarz, uszczelnij je, wzywaj krzykiem pomocy, wykonuj polecenia strażaków,
    • nie gaś wodą urządzeń elektrycznych, grozi to porażeniem prądem; staraj się wyciągnąć z gniazdka przewód zasilający (np. drewnianym kijem od szczotki), można wykręcić bezpieczniki by odłączyć dopływ prądu do mieszkania,
    • powiadom o zagrożeniu sąsiadów,
    • nie wdychaj dymu - zasłoń usta mokrą tkaniną; jeżeli to możliwe - zmocz swoje ubranie lub owiń ciało mokrą grubą tkaniną z naturalnych materiałów (z lnu, wełny, bawełny itp.).
  7. Gdy poczujesz gaz:
    • zawiadom jak najszybciej pogotowie gazowe i administrację,
    • powiadom sąsiadów,
    • nie włączaj światła ani żadnych urządzeń elektrycznych,
    • nie zapalaj zapałek czy zapalniczek,
    • zamknij zawór gazu w mieszkaniu,
    • otwórz szeroko okno,
    • wyjdź na zewnątrz budynku.